Ελληνική κουζίνα
“Ελληνική κουζίνα: παράδοση, αυθεντικές γεύσεις και φρέσκα συστατικά”
Τα βασικά συστατικά
H ελληνική κουζίνα έχει τέσσερα μυστικά: τα φρέσκα συστατικά, τη σωστή χρήση βοτάνων και μπαχαρικών, το περίφημο ελληνικό ελαιόλαδο και την απλότητά της. Το ελληνικό ελαιόλαδο αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Παρόν σχεδόν σε όλα τα ελληνικά πιάτα, και στα περισσότερα από αυτά σε αφθονία, είναι εξαιρετικής ποιότητας και εξαιρετικά υγιεινό.
Έπειτα υπάρχουν τα λαχανικά και τα μπαχαρικά. Χάρη στο γλυκό ελληνικό κλίμα, δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθεί κανένα σύστημα τεχνητής επιτάχυνσης της ανάπτυξης των λαχανικών. Όλα τα φυτικά προϊόντα αναπτύσσονται φυσικά και είναι γεμάτα άρωμα και γεύση. Θα ενθουσιαστείτε από τη γεύση που έχουν οι ελληνικές ντομάτες, το μαρούλι, τα καρότα, τα κρεμμύδια, ο βασιλικός και το σκόρδο, για να μην αναφέρουμε το άρωμα των φρέσκων φρούτων: σταφύλια, βερίκοκα, ροδάκινα, κεράσια, πεπόνια, καρπούζια, κ.λπ.
Τα βότανα, τα οποία οι περισσότεροι έλληνες μαζεύουν από τα βουνά ή την ύπαιθρο, είναι φημισμένα για τη γεύση, το άρωμα και τις ευεργετικές τους ιδιότητες. Τρώγοντας ένα από τα πολλά ονομαστά ελληνικά πιάτα, το άρωμα της ρίγανης, του θυμαριού, της μέντας ή του δεντρολίβανου θα σας συνεπάρει. Μην ξεχάσετε επίσης να δοκιμάσετε τα ελληνικά τυριά, και ιδιαίτερα τη φέτα.
Καθώς τα αρνιά και τα κατσίκια στην Ελλάδα βόσκουν ελεύθερα και οι βοσκότοποι είναι ιδιαίτερα πλούσιοι σε βότανα, το κρέας αυτών των ζώων έχει μια μοναδική γεύση που είναι αδύνατον να βρεθεί σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου. Τα ψάρια της Μεσογείου, που χρησιμοποιούνται πολύ στην ελληνική κουζίνα, είναι επίσης πολύ πιο νόστιμα από εκείνα του ωκεανού. Στο Αιγαίο και στο Ιόνιο τα νερά είναι κρυστάλλινα, καθαρά και γεμάτα ψάρια.
Η ελληνική φιλοσοφία του φαγητού
Η στιγμή της ημέρας κατά την οποία οι έλληνες συγκεντρώνονται γύρω από το τραπέζι για να απολαύσουν ένα γεύμα που αποτελείται από διάφορα πιατάκια (μεζέδες) συνοδευόμενα από κρασί ή ούζο είναι μια στιγμή που βιώνεται με ευλάβεια από όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας. Για τους έλληνες, το να μοιράζονται ένα γεύμα με έναν φίλο, είτε στο σπίτι, είτε σε ένα εστιατόριο είτε σε μια ταβέρνα, είναι ένα σημαντικό κοινωνικό ζήτημα. Η ελληνική λέξη Συμπόσιο σήμαινε στην αρχαιότητα το να πίνει κανείς με παρέα.
Η ατμόσφαιρα σε ένα τυπικό ελληνικό εστιατόριο ή σε μια ταβέρνα είναι πολύ χαλαρή και ανεπίσημη. Η προετοιμασία του φαγητού, από την άλλη πλευρά, έχει τους δικούς της ιερούς κανόνες. Ένας άνθρωπος ικανός στη διαχείριση του νοικοκυριού στην Ελλάδα είναι επίσης ένας άνθρωπος που ξέρει να μαγειρεύει. Ένας καλός μάγειρας μπορεί να περάσει ολόκληρες μέρες προετοιμάζοντας ένα γεύμα για τον εαυτό του και τους φίλους του.
Η ατμόσφαιρα
Η ελληνική κουζίνα. Δοκιμάστε να πιείτε ένα ποτήρι κρασί ή ούζο, συνοδευόμενο από ένα χταπόδι στα κάρβουνα ή οποιοδήποτε άλλο ελληνικό πιάτο, καθισμένοι στη σκιά ενός δέντρου, σε μια μικρή ταβέρνα δίπλα στη θάλασσα, σε ένα από τα νησιά του Αιγαίου. Μετά, όταν επιστρέψετε στο σπίτι σας, δοκιμάστε να επαναλάβετε αυτή την εμπειρία προετοιμάζοντας το ίδιο πιάτο και σερβίροντας το ίδιο ποτό.
Δεν έχει σημασία πού θα επιλέξετε να τα γευτείτε, θα ανακαλύψετε σύντομα ότι σε οποιοδήποτε άλλο μέρος δεν έχουν την ίδια γεύση, που αποτελεί το χαρακτηριστικό γνώρισμα της ελληνικής κουζίνας. Και μην προσπαθήσετε ξανά, δεν υπάρχει τίποτα λάθος με την ευαισθησία του ουρανίσκου σας ή τις μαγειρικές σας ικανότητες. Η εμπειρία της ελληνικής κουζίνας, δηλαδή ο συνδυασμός αυτού που τρως και του μέρους όπου το τρως, δεν μπορεί να επαναληφθεί, να εξαχθεί ή να αντιγραφεί. Είναι κάτι που μπορείς να βρεις, να δοκιμάσεις και να απολαύσεις μόνο στην Ελλάδα, ακριβώς όπως το μπλε του Αιγαίου.
Η ελληνική κουζίνα
Η Ελλάδα, εκτός από τη γέννηση του Διονύσου, θεού του κρασιού, είναι η γενέτειρα των πρώτων οίνων VQPRD στην ιστορία. Ήταν τα κρασιά των νησιών της Χίου και της Θάσου, φημισμένα σε όλο τον αρχαίο κόσμο. Για διάφορους ιστορικούς και κοινωνικούς λόγους, καθώς και λόγω διαφόρων φυσικών καταστροφών, η τέχνη της οινοποιίας εγκαταλείφθηκε από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’60. Τότε ήταν που η αρχαία παράδοση της οινοποιίας ανακαλύφθηκε ξανά και σήμερα είναι δυνατό να βρει κανείς στο εμπόριο πολλά εξαιρετικά ελληνικά κρασιά που παράγονται σε όλη τη χώρα.
Απολαμβάνοντας ένα ελληνικό κρασί, πρέπει να έχετε κατά νου ότι είναι το προϊόν ενός διαφορετικού περιβάλλοντος και μιας σταφυλής διαφορετικής ποιότητας, άγνωστης στους λάτρεις των δυτικών κρασιών. Τα κρασιά της Ελλάδας χωρίζονται σε 4 διαφορετικές κατηγορίες: ονομασία προέλευσης ελεγχόμενη, ονομασία προέλευσης ανωτέρας ποιότητας, τοπικοί οίνοι και επιτραπέζιοι οίνοι για να συνοδεύσουν την ελληνική κουζίνα.
Για περισσότερες πληροφορίες μεταβείτε στη σελίδα: Το κρασί της Ρόδου.